…

Belirsizdi herşey .
ama yinede görebiliodum önümü senin gözlerinle )=!!
Öyleki boyanmıştı sanki bnmkiler . .

Çeşit çeşit insanlar wardı hep ; dinlediğimde olmaz dediğim . .
sewiorum ! sewior ! sewioruz!! dediğim . .
çeşit çeşit insanlar wardı hep ; ii nietlerini meşgule werdiğim . .
zamanlarım oldu ,
bazı anlar önünde set gibi durup seni koruduğum , bizi koruduğum kendimi yaraladığım . .
deqdi mii . .

bikaç ay sanki yeniden doğdumda büyüyordum seninle . .
sanki sen yaratmıştında , yoğuruyordun en mayalısından . .
aqlatıyordun acıya alış der gibisinden . .
bilincimin en altlarında yerleşmiş sensizliğe kavuşmanın hazzı yatıordu !
aslında sen kendini alıştırıyordun bana sewginin doyumsuzluğuyla . .
ama birokadarda uzak kılıordun kendini benden . .
aslında bende gitmek istemiordum ! !
ama bu senle dolu yerlerden kaçıordum .
we eşzamanlı olarak beyninin en yamyamlı köşelerinden . .
bitirdin , tükenmeye biLe haLii yoktu !!!!

bak şimdi ; !!!!!!!!
yarattığın kızda kalmadı ,
bu şehrin en küçük zerresinde bile . .
baq şimdi tükenmesine biLe roL wermeden dönüorum yoLundan . .
bir ricam yoq s

Tuğba Yazıcı

Öylesine

içim buruuk ; haykırıorum !
1′iniz biLe yetersiniz ;
bırakın beni .
yawaş yawaş , aqır aqır .
hakim deqiL artık mutluluk bünyeme ..
1′iniz biLe yetersiniz ;
bırakın beni .
yawaş yawaş , aqır aqır .

bırakın bni noLurr; beceremediqiniz o kaLmaLarınızaa ..
1′iniz biLe yetersiniz (.)

Tuğba Yazıcı

Onur Belgesi

Okulun Son Günleri!

Çok fantastik bir cümle. Kimine duygu yüklü gelen kimine hoşçakal dedirten, kimini de ağlatan fevkalede günler; okulun son günleri
İlk geldiğim gün saat 8 civarıydı. Bahçenin arka kısmında oturan siviller, garip garip bakan yeni gelenler. Bende onların arasında kaybolup gitmiştim. Şimdi yukarı çıkacaktım acaba neler olacaktı? İlk olarak Ufuk ve Babası ile tanıştım. Koyu bir muhabbet falan meşmekan. Müdür yardımcısı Kenan Turan’ın direktifiyle önce sıraya ardındanda içeri geçerek fantastik hikayenin başlangıcına start verdik.

Beyoğlu Anadolu Ticaret Meslek Lisesi’ni seçmemin nedenleri nelerdir? Okuldan çok muhasebe bölümünü tercih etmemin sebebi KPSS sınavlarıdır. Bu okulun olmasının sebebi ise değerli bir mülki amirin ve milli eğitim müfettişinin tavsiyesi ve şiddetli önerisinden kaynaklanmaktadır. Lakin okula başlar başlamaz Emre arkadaşımın ısrarla çağırmasına boyun eğerek nakil için talepte bulundum. Çok kısa bir süre geçmesine rağmen Ufuk’la çok iyi bir arkadaşlık edinmiştik. Bunu bozmamak için okuldan ayrılma kararını erteledim.

Okul ilk zamanlar oldukça sıkıcı ve bunaltıcı geçiyordu. Sık sık katıldığım seminer ve konferanslar sayesinde bu sıkıntıları kısa sürede aştım. Öğretmenlerim tarafından sevilen bir öğrenci haline geldim. Bir ara başkanlık koltuğunda baya zorlandım. Çünkü sınıfımız oldukça sorunlu bir sınıftı. Düşünün müdür sınıfa gelip bu kadar yaramaz bir araya nasıl geldi inanamıyorum demişti.

O aralar deliler gibi aşık ve aşkın dayanılmaz prensi idim. Sağlık sıhhat de çok iyiydi denilebilir. Sınıf içerisinde Samet P. ile kaynaşmış arada Muhammet’le Unkapanına yürüyüveriyorduk Hazırlık tekme tokat bitmiş artık dokuzuncu sınıfta idik. Hazırlıkta en çok hatırladığım ve unutamadığım anı ise Bolu gezisi idi. Eyy gidi günler eyy..

Dokuzuncu sınıf apayrı bir havada başladık. İlk başlarda çok sessizdik. Şimdilerde Edebiyat hocamızla aralarında su geçmeyen bazı arkadaşlarımız Edebiyat dersinden acayip sıkıntılı idiler. Aynı hocanın derhal bizim sınıftan alınmalarını istiyorlardı. İster inanın ister inanmayın. Aynı kişilerden bazıları İngilizce öğretmeninede takmış derhal onunda alınmalarını istiyorlardı. Siz siz olun öğretmenin değişmesini kendinizin değişmenize tercih etmeyin. Şu ana kadar dersime giren öğretmenlerin %98′inin bizi öz çocukları olarak gördüğüne adım gibi eminim. En azından beni öyle görüyorlardı. (yada ben öyle zannediyorum)

Dokuzuncu sınıfta en güzel geçen derslerden birkaç alıntı yaopayım;
Fizik: Bu dersimize giren hoca (Tarık) fevkalede idealist bir Fizikçi idi. Çok eğlenceli ve zorlamayan dersler geçirdik. İlk dönem 4 ikinci dönem 5 ile harikalar yaratmıştım.
Kimya: İlk dönem Serkan hocanın periyodik cetveli ezberletmesini hala unutamıyrum. Sözlüden 80-90 civarında almıştım. Ezberleme taktiğimden bir sır vereyim; Sodyum Naci
İkinci dönem okulumuza Müdür olarak atanan Erol Kahraman Kimya dersi ile daha eğlenceli derslere geçtik. İlk dönem Serkan Hoca’dan ders nasıl işlenir eğitimi aldığıma emin olabilirsiniz. Otokontrolü fevkalede başarılı idi. İster istemez Kimya’ya ilgi duyuyor ve oldukça başarılı sonuçlar alıyorduk. Erol Hoca’yı ise tahta başında kişisel gelişim uzmanı olarak görüyordum. Birazda Abdulkadir Akgündüz’ü bana anımsatıyordu.
Tarih: Bu dersi bir tek benim ilgiyle izlediğime eminim. Çok soru sorardım. Hocamızın ismini şimdi hatırlıyamadım ama çok ileri görüşlü Elvis saçı ile karizmatik bir adamdı.
Veee Matematik:Emine hoca Sanırım onu unutabilen bir tek öğrenci yoktur. Fevkalede bir öğretmen olmasının yanında Süper bir annedir. Ne derdin varsa ilgilenir, anında çözer. Derste hafif bir dalgınlığım olduğunda hemen aynı soruyu yöneltirdi; -Ne oldu Enis, Aşk hayatında bir problem mi var? Bu soruyu ileride kullanacağımız ve Emine hocayı kandırabileceğimizi aklımın ucundan dahi geçerimezdim. Olay şöyle gerçekleşti. Sınıfın %80′i bir ve sıfır arasında ortalama ile kalıyorduk. Emine hocada son sınava hazırlık için okul bitiminde (dersler bittiğinde) ders vermeye karar verdi. Bizde erkekler olarak her zamanki gibi bizim için yapılan derslere gitmedik ve yazılıdan gene 1 aldık. Emine hoca sonuçları okurken bir bir derse gelmediğimizden bahsetti ve artık sizin için yapabileceğim yok kaldınız dedi.
Ne şanstırki aldığım derginin birinden bir kızın fotoğrafı vardı. Kızın resmi tab edilmiş normal bir fotoğraftı. Bütün sınıfın elinde geziyor herkes Ömerin yavuklusu imiş diyordu. En sonunda tabii ki Emine Hocanın eline geçti. Emine hoca bana dönüp kim bu Enis dedi. Ben gülmekten kırılıyor cevap veremiyordum. Bizim atılgan yavru Parlak Ömer atıldı; -İşte hocam o bizim derse gelemeyeşimizin nedeni. Ömerin nişanındaydık ondan gelemedik.
Emine hoca şok Uzun uzun tartışmalar, ardından Emine Hoca’nın genel affı..
Başka pek bir ders ve hatıra aklıma bugün gelmedi. Geldik onuncu sınıfa. Kaçıncı sınıf? Onuncu sınıf…
Burada ise iki faktörden bahsedip onbirinci sınıfa atlıyacağım. Hülya Hoca ve Nora Hoca faktörü. Hülya Hoca’yı tanısakta Nora Hoca yeniydi. Acaba nasıl bir hocaydı?
İlk geldiği gün hemen peşinfikrimi ortaya attım; Sıfırcı bir hoca
Ama nasıl yanuıldım bilemezsiniz. Ortadoğunun ve balkanların en hızlı ve en şeker muhasebe hocası. Ondan çok şey öğrendim. İstemedende olsa çokda üzdüm. Sınıf öğretmenimiz olarak tüm problemlerimizle ilgilen hocamız Başbakanlık’a gönderdiğim mektubu engelliyemedi. Çünkü çok kırılmıştım. Açıkça ve net söyliyeyim; benim onurumla, şerefimle oynasınlar ama hayallerimle asla. Onurumla ve şerefimle oynayanla zaten ailem ilgilencektir ama hayallerim benim herşeyim. Emine Hoca hep soruyor; pişmanmısın, pişmanmısın diye.. Cevabım açık ve net ASLA..

Devlet kademesinde ve özel şirketler bazında edindiğim abilerimin sonsuz desteği ile hala ayaktayım ve her zaman ayakta olacağım. Allah’tan ve kendimden başkasından korkmuyorum. Ki zaten bana bu eğitimi veren Hülya Hoca idi. Ben onuncu sınıfta onunla öğrendim millet ve vatan sevgisisinin sınırlarını.

Bu yıllar arasında sürekli fikir alışverişinde ve rehberlik bazında Cemal Hoca’dan büyük ilgi ve alaka gördük. Teşekkür ederiz..

Onbirinci sınıf ilk ilk ders; Atilla Hoca sınıfa giriyor ve direk bana bağırıyor.. Burak’a bağırdığım için.
Ne kadarda pozitif bir başlangıç (!)

Tekme tokatta onbirinci sınıf bitiyor. Bu sene hiç mi hiç güzel anılar geçiremedik. Eski günlerimiz pişirilip pişirilip önümüze kondu durdu. Suç bizim mi? Neden olmasın bizde insanız. Unutamayacağım dersler aldım. Tek tek sayayım;

-Ne olursa olsun insanoğluna güvenme.
-İki kişinin bildiği sır değildir.
-Hocalar değirmen sen akan susun.
-Yanlış yapma, yanlış yaparlar.
-Babana güvenme oda ikna olabilir.
-Seni seven seni en çok eleştirendir.
-Mutluluğun peşinden koş bakarsın sana güler.
-Diploma notundan daha önemlisi insan olmaktır.

Sizi seviyorum

Kadın = Erkek

Yaklaşık bir hafta önce kutladığımız 8 Mart kadınları denilince ilk akla gelen kadın-erkek çekişmesidir. Halbuki 8 Mart kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olmak yolunda verdiği savaşın temsili başlangıcı ve kadın haklarının kazanılmasında nerelerden başlandığı ve bugünlere nasıl gelindiğinin hatırlanması için özel bir gün…

1857 yılında New Yorklu dokuma işçisi kadınların daha insanca bir yaşam isteyerek, eşitsizliklere ve ayrımcılığa karşı sürdürdüğü mücadele ile başlamıştır. O yıllarda kadınların erkeklere oranla daha az maaşla daha fazla iş saatinde çalıştırılıyor olması 8 mart ateşini körükleyen en önemli etken olmuştur. Artık sömürülmeye ve ayrımcılığa dayanamayan kadınlar ayaklanarak grev ve ardından artık eşit haklara sahip olma yolunda bir miting yaptılar ve mitingin ardından yüzlerce kadın, polisler tarafından bastırmak adı altında hunharca dövülerek öldürüldüler. Bu olay sonucunda herkese ders olmuş ve sonunda 1910 yılında Clara Zetkin, 8 Mart gününün “uluslararası emekçi kadınlar günü” olarak ilan edilmesini önerdiğinde, önerisi hemen kabul edilmiştir. Ve bu tarihten itibaren 8 Mart günü uluslararası bir gün olarak özel bir yere sahip olmuştur.

Kadınlar genelde hafif silah satın almayan, sahip olmayan ya da kullanmayan taraf olmasına karşın, silahlı şiddetten son derece oransız etkileniyor. Silahlara genellikle kadınları ve ailelerini korumak için ihtiyaç duyulduğu iddia edilse de gerçekler tam aksi! aile içi cinayetlerde genelde kadınlar kurban, eş ya da erkek akraba ise katil oluyor.

8 mart; emekçi kadınların, yüreklerinden ve üretimden gelen güçleriyle, sömürü düzenlerinin yarattığı sınıf, cins ve ırk ayrımcılığına karşı; sönmeyen bir isyan ateşidir! Sınıfların tarih sahnesine çıkışından bugüne dek, kadın sürekli ikinci sınıf insan olarak görülmüştür. Doğduğu andan itibaren kadın sürekli ikinci sınıf insan olarak görülmüştür. Doğduğu andan itibaren yaşamda ayağındaki prangalarla koşması beklenen kadın, daha yarışın ilk etabındaki kadınların yoğun emeği görmezden gelinmiş, dünyasının sınırları evinin dört dört duvarıyla çizilmiş, beşikten mezara kadar erkeğin malı, eklentisi-gölgesi ve namusu olarak kabul görülmüştür…

Emperyalist-kapitalist sistemin kadına biçtiği bu misyona karşın, ölü toprağını yaşamlarından atmaya atmaya başlayan kadınlar, isyanı kuşanarak, esaret zincirlerini parçalıyıp modern hapishanelerinden firar etmektedirler artık.

kadınlar… Namlunun ucundaki kadınlar… Esarette hala kurtulamayan kadınlar… İnsanları  kendimiz eğitmemiz, düşüncelerimizi berraklaştırmamız, her türlü ön yargı ve hurafeden kurtularak beynimizin örütülüp örümceklendirilmesine izin vermemiz gerekiyor. unutmayalım yakındığımız örümceklendirilmesine izin vermememiz gerekiyor. Unutmayalım yakındığımız erkek insanları bizler doğurup, yetiştiriyor ve hayata dair her şeyin temel taşlarını yüreklerine bizler yerleştiriyoruz.

Ecem ECE

Yeniden Doğuş

Yok olmuştu birer birer bu şehrin sokakları
Binalarla birlikte, geride kalanlar da yıkılmıştı
Ağıtlar yakılmıştı gidenlerin ardından
Ama ne çare giden gitmişti çoktan

Su dolu bir dünya ile karşılaşmıştı sonra
Her gece huzurla uyunan evlerin yerinde yeller esiyordu.
Seller de şiddetli br rüzgar gibi alıp gitmişti
İçine katmıştı on binlerce insanı

Birden alev alev yanmaya başladı her yer
Yürekler de aynı şekilde yanıyordu
Ne yapılırsa yapılsın söndürülemiyordu
Ne binalardaki yangınlar, ne de yüreklerdeki yangınlar

Artık daha bilinçliyiz biz
Öyle çok yandı ki yüreğimiz
Artık asla böyle şeylere eğimeyiz
Ne olursa olsun, her şeye rağmen birlikteyiz.

Birbirimize desteğimiz hiç eksilmedi bizim
Her gün daha çok geliştik,
Her gün daha bilinçlendik
Ve her gün güneş gibi yeniden doğacağız biz.

Sevgi AVCI

Papirus Bülten

Sonunda Mart ayı bültenimiz de çıktı hem de bu sefer daha çok öğrencinin yardımıyla. Her ne kadar yazıları tam vaktinde almak için biraz baskı uygulasak da öyle ya da böyle çalışmalar bize ulaştı.

Bültenimizde önceki sayıda da olduğu gibi sadece öğrencilerin çalışmalarına yer verdik. Ufak tefek resimlerle süslediğimiz çok güzel yazılmış ve güncel konulardan oluşan 4 tane makalemiz, okuldan haberler sayfası, önceki bülten de yayınlanan sudoku bulmacasının çözümü ve A-10/B sınıfından Sevgi arkadaşımızın ödül aldığı şiiri. Yani kısaca Papirus bültenin 2. sayısı y,ne dopdolu.

Tabii biz bu kadar emek verip de bülteni hazırlıyoruz hazırlamasına ama maalesef bazı arkadaşlar bültene hak ettiği saygıyı göstermiyor ve bülteni okuma zahmetine bile katlanmıyorlar. Bizler Papirus bültenini, herkesin okuması için hazırlıyoruz. Çünkü bu bültendeki çalışmalar sizlerin ya da sizin yakın arkadaşlarınızın emekleriyle hazırlandı ve gerçekten de en azından yırtılıp sağa sola atılmayı hak etmiyorlar. Hele beni şaşırtan bir nokta var ki gerçekten de çok üzücü. Bazı yetenekli arkadaşlarımız (özellikle de erkek arkadaşlarımız), sırf arkadaşları dalga geçer diye çalışmalarını bültene koymuyorlar. Hatta ben eminim sırf bu nedenle yetenekleri keşfedilmemiş birçok öğrenci var. Yazı-şiir yazmak veya resim yapmak ayıp bir şey değildir arkadaşlar. Asıl ayıp, dalga geçen arkadaşların sergilediği davranıştır.

Neyse ben sizi daha fazla tutmayayim da siz bülteni okuyun.

Serkan ULUS